ಶಾಶ್ವತ

ನೀನಂದು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ ಸಮುದ್ರ ತೀರದ
ಹೊನ್ನ ಮರದ ಕಣದ ಮೇಲೆ
ನನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಮೇಲೆನಿನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಯನಿಟ್ಟು
ಏಕೆಂದು ಕೇಳಿದಾಗ ನೀ ಹೇಳಿದ್ದೆ
ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ನಾ ಶಾಶ್ವತ ವಾಗಿರಲೆಂದು ,,
ನಾ ವೆದಾಂತಿಯಾಗಿದ್ದೆ...
ಈ ಜೀವನ ನಶ್ವರ ,
ಯಾರಿಗೆ ಯಾರೂ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ .
ಇಂದು ನೀ ಪಕ್ಕ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ ಅದೇ
ಹೊನ್ನ ಮರಳ ಕಣದ ಮೇಲೆ
ನಾ ನಿನ್ನ ಮುಖ ನೋಡಿದಾಗ
ನಕ್ಕು ನೀ ಹೇಳಿದ್ದೆ ...ವೆದಾಂತೀ,
ನೀನಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಾನಾದರೂ ಶಾಶ್ವತ ವಾಗಿರಲೆಂದು
ಮರುಕ್ಷಣವೇ ದೊಡ್ಡ ತೆರೆಯೊಂದು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ
ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಅಳಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು..
ಕೊಪಗೊಂಡಿತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿ ....
ನಾನಿದ್ದರೆ ತಾನೆ ?ನೀವೆಲ್ಲ ಶಾಶ್ವತ ....!